MODELE MATEMATYCZNE TRWAŁOŚCI I NIEZAWODNOŚCI WYROBÓW

O użytkowej przydatności wyrobu w największym stopniu decyduje możliwość jego funkcjonowania przez czas potrzebny do wykonania stawianych sobie przez człowieka zadań przy wykorzystaniu wyrobu. Ta zdolność do ciągłego wykonywania wynikających z przeznaczenia wyrobu funkcji przez założony czas w określonych warunkach jest rozumiana jako jego niezawodność. Najczęściej chodzi o wyroby funkcjonujące w określony sposób, zwane obiektami technicznymi. Za obiekt techniczny uważa się maszynę, której funkcjonowanie, polegające na przetwarzaniu energii, jest środkiem wykorzystywanym w wykonywanej przez człowieka (w sposób zinstrumentalizowany) pracy. Jak już wspomniano, niezawodność wyrobu (obiektu technicznego) jest charakteryzowana prawdopodobieństwem tego, że obiekt będzie funkcjonował poprawnie (tzn. bez uszkodzenia się) przez wymagany czas w określonych warunkach eksploatacji i użytkowania. Prawdopodobieństwo to jest liczbą niemianowaną, przyjmującą wartości z przedziału fO, 1J.

Ważną cechą obiektów technicznych jest ich trwałość. Trwałość obiektu technicznego może być rozumiana jako możliwość zachowania posiadanych przez ten obiekt właściwości w czasie. Miarą trwałości obiektu jest najczęściej czas, przez który zachowuje on cechy nadane mu w procesie produkcji. Często jako miary trwałości przyjmuje się ilość przetworzonej w obiekcie energii (np. energii elektrycznej), ilość przetworzonych lub urobionych materiałów (np. objętość lub masa cieczy, gruntu, tworzywa sztucznego itp.), liczbę taktów automatycznej linii wytwórczej, długość drogi przebytej przez pojazd itp. Trwałość obiektów technicznych jest opisywana liczbami mianowanymi, zgodnie z przyjmowanymi miarami.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>