Nadzorowanie procesu wytwórczego

Karta „p”. Przy jej stosowaniu wyznacza się udział egzemplarzy niezgodnych w próbce, p, w liczebności próbki n, przy czym liczebności kolejnych próbek nie muszą być stałe. Położenie linii centralnej na takiej karcie oraz linii kontrolnej dolnej i linii kontrolnej górnej wyznacza się za pomocą wzoru E»i przy czym, jeżeli próbki mają różne liczebności, nr to trzeba wyznaczyć także średnią liczebność próbki, n:

Karta „c”. Przy jej stosowaniu wyznacza się liczby niezgodności badanej cechy z wymaganiami w próbkach o stałej liczebności n. Karta „u”. Przy jej stosowaniu wyznacza się liczbę niezgodności w odniesieniu do jednego egzemplarza wyrobu, przy czym liczebność kolejnych próbek nie musi być stała.

Położenie linii centralnych oraz linii kontrolnych górnych i dolnych na kartach „c” oraz „u” wyznacza się podobnie, jak podano wyżej dla kart „np” oraz „p”, przy czym (podobnie jak w przypadku karty „p”), jeżeli liczebność próbek nie jest w przypadku karty „u” stała, to należy także wyznaczyć n.

Stosowanie kart kontrolnych jest skuteczną metodą nadzorowania przebiegu procesu wytwórczego, umożliwiającą wykrywanie zmian zachodzących w jego przebiegu i podejmowanie decyzji o działaniach korygujących. Obecnie karty takie są powszechnie stosowane, przy czym ich rodzaj powinien być każdorazowo dobierany do danego procesu i charakteru produkcji, co wymaga odpowiedniej wiedzy i doświadczenia zawodowego pracownika służb zapewniania jakości i niezawodności wyrobów podczas ich wytwarzania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>