Niezawodność kombajnów „Bizon” w latach 1970-1975

Niezawodność kombajnów „Bizon” w latach 1970-1975 wzrastała. Wynikło to z wdrażania wyników badań przez Fabrykę Maszyn Żniwnych w Płocku. Dopracowano konstrukcję tych maszyn oraz sformułowano coroczne programy poprawy jakości. Programy te objęły nie tylko doskonalenie kon- strukcji, lecz także procesy wytwarzania i międzyoperacyjnej kontroli technicznej oraz odbiorczej kontroli zespołów montażowych i całych maszyn [10]. Uzyskano poprawę jakości i wzrost niezawodności kombajnów, co ilustruje rys. 7.13.

Rys. 7.13. Względna zmiana oceny wskaźników niezawodności kombajnu zbożowego w pierwszym sezonie użytkowania: a) średnia liczba uszkodzeń, b) stacjonarna wartość współczynnika gotowości

Po akcji żniwnej jest weryfikowany stan techniczny kombajnu, kupuje się części zamienne i wykonuje naprawy maszyny, w tym wymiany zapobiegawcze części, których stan wskazuje na to, że mogłyby one uszkodzić się w następnym sezonie żniwnym, a także przygotowuje się kombajn do wielomiesięcznego przechowywania. Czynności takie są nazywane międzysezonową odnową kombajnu zbożowego. Średnia pracochłonność takiej odnowy wynosi około 150 h, a wykonują ją średnio dwie osoby. Udział kosztu części w kosztach odnów stanowi około 60%. Nakłady na międzysezonowe odnowy wzras- tają z liczbą lat eksploatacji kombajnu. Ocenę kosztów części zamiennych na odnawianie kombajnu podano na rys. 7.14.

W publikacji „System maszyn rolniczych” [31] przyjęto, że nakłady na naprawy kombajnu zbożowego w okresie eksploatacji (8-rlO lat) nie powinny przekraczać ceny maszyny. Badania wskazują, że wymaganie to jest spełnione. Ocenę kosztów odnawiania kombajnu podano na rys. 7.15.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>