OCENA NIEZAWODNOŚCI PODCZAS PROJEKTOWANIA WYROBÓW CZĘŚĆ 2

Oceny niezawodności w projektowaniu wyrobu dokonuje się na podstawie jego struktury niezawodnościowej i znajomości związków między niezawodnością elementów składowych a niezawodnością wyrobu zbudowanego z tych elementów. Nowy typ wyrobu zawsze stanowi pewien postęp w stosunku do wyrobu produkowanego, lecz większość jego elementów (albo przynajmniej znaczna część) to elementy, które były już stosowane i których niezawodność znamy, gdyż badania niezawodności podobnych wyrobów były już przeprowadzone. Elementów nowego rodzaju jest niewiele i ich niezawodność zakłada się podczas projektowania, a następnie ocenia (przybliżoną) niezawodność projektowanego wyrobu. Założenia te sprawdza się podczas badań niezawodności modeli i prototypów, w wyniku których dopracowuje się konstrukcję nowych elementów, aby ich niezawodność nie była niższa od założonej. Interesujący przykład obliczania niezawodności podczas opracowywania projektu wstępnego nowego wyrobu podano w pracy [30, T. I, s. 31-=- 32].

W wymaganiach dotyczących pokładowej aparatury nadawczo-odbiorczej samolotu założono, że jej niezawodność w ciągu 10 h powinna wynosić – 0,995. W celu zorientowania się, czy wymaganie to może być spełnione, zgromadzono dane o niezawodności zespołów, które mają wchodzić w skład projektowanej aparatury. Z danych tych wynikało, że stosując dotychczasowe zespoły można uzyskać niezawodność aparatury nadawczo-odbiorczej samolotu w ciągu 10 h na poziomie 0,86. Zaczęto analizować możliwości zwiększenia niezawodności projektowanej aparatury. W tym celu próbowano zastosować w niej elementy o wyższej niezawodności, przewidując dodatkowo korzystniejsze warunki ich obciążeń. Stwierdzono, że maksymalna niezawodność aparatury, jaką można osiągnąć, wyniesie 0,905, co nadal było wartością niezadowalającą. W dalszym ciągu rozpatrzono efekty stosowania redundancji, czyli utworzenia struktury równoległej najbardziej zawodnego zespołu, którym był zespół nadawczo-odbiorczy. Obliczenia wykazały, że dopiero zastosowanie równoległej struktury trzech zespołów nadawczo-odbiorczych umożliwiłoby uzyskanie wymaganej niezawodności projektowanej aparatury. Takie rozwiązanie nie mogło jednak być przyjęte, gdyż nie można było wówczas spełnić wymagań dotyczących wymiarów aparatury. Powstała konieczność przeprowadzenia badań mających na celu zwiększenie niezawodności elementów aparatury.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>