OCENA POCZĄTKOWEJ NIEZAWODNOŚCI WYROBÓW CZĘŚĆ 2

Udział liczby egzemplarzy wadliwych w ogólnej liczbie wyprodukowanych egzemplarzy wyrobu charakteryzuje wadliwość produkcji. Liczbowo to ujmując zauważamy, że powierzchnia pola pod krzywą gęstości jest równa 1 (jedności). Wadliwość jest równa sumie zacienionych powierzchni pól pod końcami tej krzywej poza dopuszczalnym zakresem wartości cechy X.

Jeżeli mamy możliwość pomiaru cechy X w każdym egzemplarzu wyrobu, to wyznaczenie wadliwości produkcji nie przedstawia trudności. Wadliwość, W, będzie stosunkiem liczby wadliwych egzemplarzy, y, do liczby egzemplarzy, które były poddane badaniu, a więc do liczby n egzemplarzy:

Wadliwość produkcji często jest wyrażana w procentach i wówczas uzyskany wynik należy pomnożyć przez 100%. W przypadku masowej lub wielkoseryjnej produkcji wyrobów, nie mamy jednak możliwości zbadania wszystkich egzemplarzy. Wtedy do oceny wadliwości produkcji stosuje się metody statystycznej kontroli jakości (SKJ). Metody te polegają na pobieraniu prób losowych, obejmujących po n (kilka, kilkanaście, kilkadziesiąt lub kilkaset) egzemplarzy spośród N wyprodukowanych, przy czym n jest dużo mniejszą liczbą niż N, i poddawaniu pomiarom cechy X w tych n egzemplarzach, a następnie, na podstawie oceny wadliwości próby losowej (lub wielu prób losowych), na wnioskowaniu o wadliwości w zbiorze wszystkich N egzemplarzy (również tych, dla których pomiary wartości cechy X nie były dokonywane). Najczęściej pobierane są próby losowe proste, tzn. takie, że każdy egzemplarz z wytworzonej partii wyrobów ma jednakową szansę trafienia do próby. W szczególnych przypadkach może być jednak stosowane losowanie warstwowe, w którym są określone pewne podzbiory badanego zbioru N, zwane warstwami.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>