OCENA POCZĄTKOWEJ NIEZAWODNOŚCI WYROBÓW

Obok prowadzenia długotrwałych, a właściwie – ciągłych badań trwałości i niezawodności wyrobów, trzeba także dysponować metodami oceny trwałości i niezawodności, dzięki którym uzyskuje się wyniki liczbowe w krótkim czasie, aby można je było wykorzystać do bieżących przedsięwzięć. Metody ilościowe zostały opracowane dla oceny jakości produkcji (wadliwości procesów wytwórczych), przez statystyczne oszacowanie wadliwości, która charakteryzuje początkową niezawodność wytworzonych wyrobów, R(0), oraz dla oceny trwałości i niezawodności w eksploatacji i w użytkowaniu wyrobu, również dokonywanej specjalnymi metodami statystycznymi.

W procesach wytwarzania występuje nieunikniony rozrzut właściwości materiałów i parametrów obróbki przy kształtowaniu części z materiałów i przy nadawaniu im nowych cech, np. twardości, gładkości powierzchni itp. Rozrzut taki, zależny od czynników nie podlegających kontroli i sterowaniu, jak np. zmienność warunków atmosferycznych, drgania podłoża, chwilowa dyspozycja i skupienie uwagi pracowników bezpośrednio produkcyjnych itd., sprawia, że cechy wyrobów również wykazują pewien rozrzut. Zazwyczaj przyjmuje się, że rozkład wartości rozpatrywanej cechy X, wynikający z losowej zmienności warunków wytwarzania wyrobu, jest rozkładem normalnym o takiej funkcji gęstości, jak schematycznie podano na rys. 7.3.

Wartości cechy X poza dopuszczalnym zakresem są nie do przyjęcia. Wszystkie egzemplarze, dla których wartości cechy znajdą się poza dopuszczalnym zakresem, są uznawane za wadliwe i odrzucane. Mogą być one (ewentualnie) poprawiane, co wymaga zbadania rodzaju wad oraz możliwości i celowości (opłacalności) ich usunięcia, lecz te zagadnienia nie są tu rozpatrywane.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>