Odpowiednie sposoby oceny niezawodności

W zależności od przyjętego planu badań, przy wnioskowaniu należy stosować odpowiednie sposoby oceny niezawodności: parametryczne i nieparametryczne (jeśli chodzi o dystrybuantę czasu do uszkodzenia się wyrobu i funkcję niezawodności), odpowiednie estymatory do wyznaczania ocen liczbowych wskaźników niezawodności oraz parametrów rozkładu badanych zmiennych losowych itp.

Przystępując do badania podczas eksploatacji i użytkowania wyrobu możemy mieć rozmaity zakres wiedzy o jego niezawodności od braku jakichkolwiek danych o niezawodności wyrobu, gdy przystępujemy do badań po raz pierwszy, aż po znajomość postaci rozkładu i niektórych parametrów rozkładu czasu do uszkodzenia się wyrobu, gdy badania były prowadzone od wielu lat. Dlatego cele badań mogą być różne, co wiąże się też ze sposobem przeprowadzania badań, zakresem obserwowanych i mierzonych wielkości, sposobami ich rejestracji i statystycznej obróbki.

Jeżeli wiemy, jaką postać ma funkcja niezawodności wyrobu, tzn. wiemy, że rozkład czasu do uszkodzenia jest np. rozkładem wykładniczym, gamma, Weibulla, logarytmiczno-normalnym, itp., to możemy w badaniu zastosować parametryczne metody oceny niezawodności. Na podstawie wyników obserwacji próby losowej wyznaczamy wówczas oceny parametrów charakteryzujących rozkład czasu do uszkodzenia się wyrobu. Estymatory do wyznaczania parametrów rozkładów są podawane w pracach traktujących o badaniach niezawodności wyrobów. Jeżeli zmienna losowa t ma np. rozkład wykładniczy, to jest to rozkład jednoparametrowy o parametrze A.. Ocenę tego parametru możemy wyznaczać ze wzoru

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>