Pierwsza wersja projektu = wady

W porównaniu z dalszymi etapami prac w tzw. cyklu istnienia wyrobu, projektowaniu przypada szczególna rola w zapewnianiu jakości i niezawodności. Nawet najlepiej zrealizowany proces technologiczny nie zapewni odpowiedniej jakości i niezawodności wyrobu, jeżeli nie będą one zawarte w projekcie. Wyniki analiz wykazują, że znaczna część wad wykrywanych podczas wytwarzania, użytkowania i eksploatacji wyrobów ma źródło już podczas projektowania. Analiza możliwości powstawania wad wykazuje, że około 75% wszystkich wad wyrobu ma swoje źródła na etapach poprzedzających wytwarzanie wyrobu, z czego około 20% – podczas projektowania, około 30% podczas konstruowania wyrobu i około 25% w wyniku nieodpowiedniego przygotowania procesów wytwórczych. Na tych trzech etapach udaje się wykryć około 25% tego rodzaju źródeł wadliwości wyrobu i je usunąć. Najwięcej wad projektowych i konstrukcyjnych wykrywa się podczas wytwarzania części i podczas montażu podzespołów i całych wyrobów, lecz pomimo to pewien piocent wad jest eliminowany dopiero podczas eksploatacji (rys. 8.3).

Pierwsza wersja projektu i konstrukcji wyrobu zawiera zazwyczaj wiele wad, które ujawniają się już podczas wytwarzania i montażu, co pociąga za sobą konieczność wprowadzania poprawek. Chodzi przy tym o to, by projekt i konstrukcję wyrobu dopracować w możliwie krótkim czasie. Nie jest to łatwe, więc starano się opracować rozmaite metody postępowania, w tym metody eksperymentalne. Często stosowane są metoda Taguchi i metoda Shainina [20],

Taguchi przyjął założenie, że dla każdej cechy wyrobu można wyznaczyć taką jej wartość, m, przy której wyrób najlepiej zaspokoi potrzeby użytkowników. Jest to docelowa wartość cechy, przy czym należy przyjąć pewną miarę odchylenia wartości x, jaką cecha ma, od wartości docelowej m. To odchylenie jest opisywane tzw. funkcją strat, L. Można to ująć wzorem

L(x) = K{x – m)2, gdzie K jest tzw. stałą strat.Stała strat, K, jest rozumiana jako strata ponoszona w przypadku granicznym, tzn. wtedy, gdy wartość cechy osiąga granicę dopuszczalną (granicę tolerancji). Jeżeli można przyjąć, że, jak na rys. 8.4, pole tolerancji jest symetryczne, a wartości cechy mają normalny rozkład prawdopodobieństwa i strata dla wartości granicznych, 7j i T2, wynosi K0, to stała strat wynosi

T2 natomiast funkcja strat dla wartości cechy odchylających się od wartości średniej z odchyleniem standardowym o przyjmuje postać: L{x) = K[o2 +{JC -m)2].

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>