Przystąpienie do seryjnego wytwarzania wyrobów

Przed przystąpieniem do seryjnego wytwarzania wyrobów, a także już podczas wytwarzania trzeba przyjąć założenia dotyczące sposobów sterowania jakością procesów wytwórczych oraz jakością wytwarzanych wyrobów. Podstawowe znaczenie mają założenia dotyczące wadliwości wytwarzanych partii wyrobów. Tradycyjnie przyjmowano, że można wyznaczyć tzw. „ekonomicznie optymalny poziom wadliwości”, wynikający z liczby wad oraz kosztów ich wykrywania przez kontrolę techniczną i sortowania wytwarzanych partii przy ich odbiorze metodą alternatywną. Ideę tego założenia można graficznie zilustrować tak, jak na rys. 8.7 (przyjmowano tzw. „akceptowalną” liczbę wadliwych wyrobów” lub tzw. „akceptowalną wadliwość produkcji”).

Obecnie takie założenie nie jest już przyjmowane, gdyż nie uznaje się „akceptowalnej wadliwości produkcji”, lecz dąży do osiągnięcia „zera błędów”, czyli do całkowicie bezwadliwego wytwarzania wyrobów [33], Analiza całkowitych kosztów wyrobu wykazała, że bardziej opłacalna jest mniejsza liczba błędów. Poprzednio przyjmowane założenie prowadziło do tzw. „sub- optymalizacji”, dotyczącej tylko kosztów wytwarzania wyrobów. Cel, jakim jest uzyskanie całkowicie bezwadiiwej produkcji, nie jest możliwy do osiągnięcia, gdyż zawsze mogą wystąpić rozmaite nieprzewidziane zdarzenia, w wyniku których może powstać odstępstwo od wymagań. Z tego względu w praktyce zazwyczaj mówi się nie o „zerze błędów”, lecz o tzw. „sześciu sigmach”, gdyż przy statystycznych badaniach wadliwości procesów wytwórczych „zero błędów” prawie nigdy nie występuje.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>