Rewolucja naukowo-techniczna w amerykańskim przemyśle

Na początku lat pięćdziesiątych w USA zdano sobie sprawę ze znaczenia jakości i niezawodności wyrobów. Władze Federalne opracowały i wdrożyły w uczelniach programy kształcenia specjalistów do spraw jakości i niezawodności na poziomie inżynierskim i wyższych. Programy te były i nadal są realizowane przez amerykańskie uczelnie, chociaż podlegały zmianom i doskonaleniu w miarę nabywania doświadczeń oraz rozwoju nauki i techniki niezawodności. Dzięki kształceniu specjalistów pod koniec lat pięćdziesiątych w USA rozpoczęto badania niezawodności wyrobów, a uzyskane wyniki skłoniły do realizacji ogólnonarodowego programu pod hasłem: Niezawodność za wszelką cenę.

Program ten realizowano ponad 10 lat [1]. Zaowocował on tzw. „rewolucją naukowo-techniczną” w amerykańskim przemyśle. Pomimo ogromnych nakładów na jego realizację wyniki ekonomiczne okazały się dodatnie. Udoskonalono konstrukcje i metody wytwarzania niemal wszystkich wyrobów. Zmieniono też wiele poglądów techników. Jako przykład można podać zmianę poglądu na materiały konstrukcyjne i ich stosowanie. Panowało przekonanie, że rozwiązania konstrukcyjne tworzymy na podstawie znajomości właściwości znanych materiałów, wytwarzanych dla potrzeb przemysłu. Zadaniem konstruktora było racjonalne wykorzystanie właściwości materiału, aby wytwarzane z niego części maszyn charakteryzowały się odpowiednimi cechami.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>