Sposób postępowania przy stosowaniu karty kontrolnej

Rys. 8.12. Sposób postępowania przy stosowaniu karty kontrolnej x, przy czym: r, – ryzyko, że nie uda się stwierdzić, że wartość średnia cechy zmieniła się z Xcl na «2-’a – ryzyko uzyskania wyrobu nie odpowiadającego wymaganiom przy średniej Xc2, Xcl, GLT i DLT – górna i dolna linia tolerancji dla wartości badanej cechy wyrobu, X, GLK i DLK – górna i dolna linia kontrolna dla wartości średnich cechy X w badanych próbkach, Xc – wymagana wartość średnia cechy X

Analiza średnich przebiega następująco: Wysuwana jest hipoteza statystyczna Hq, że średnia wartość w próbce 2 nie uległa zmianie, tzn. Xc2 = Xc, przeciw hipotezie alternatywnej Hx, że średnia ta uległa istotnej zmianie, tzn. Xc2 Xc. Hipotezy te są testowane na poziomie istotności, oznaczonym a, który oznacza prawdopodobieństwo ryzyka odrzucenia hipotezy, chociaż jest ona prawdziwa. Jeżeli wartości cechy X są ograniczone zarówno od góry jak i od dołu, symetrycznie w stosunku do wartości Xc, to wartość średnia z próbki, Xc2, w przybliżeniu1, powinna znajdować się w przedziale:

!/.„O i/0 i X7 s X +2-f- CL C n gdzie: o – odchylenie standardowe wartości badanej cechy X, n – liczebność próbki, Uaj2 – kwantyl unormowanego rozkładu normalnego rzędu 1 – a, dla którego jest spełniony warunek: P(|t/| > Uaa) – a.

Jeżeli wartość Xcl mieści się w podanym zakresie, to na poziomie istotności a nie ma podstaw do odrzucenia hipotezy H0. Jeżeli natomiast Xc2 przekroczy te granice, to hipotezę H0 odrzuca się i uważa, że nastąpiła istotna zmiana wartości średniej badanej cechy w stosunku do wartości Xc. Wnioskuje się wówczas, że proces wytwórczy uległ rozregulowaniu i należy znaleźć czynnik (zakłócenie), który spowodował taką sytuację.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>