W przypadku wyrobów o równoległej strukturze..

W pewnym sensie odwrotna sytuacja występuje w przypadku tzw. równoległej struktury niezawodnościowej wyrobu. Wyrób o strukturze równoległej ulega uszkodzeniu dopiero wtedy, gdy uszkodzeniu ulegną wszystkie jego elementy. Dlatego niezawodność wyrobu o równoległej strukturze jest większa od niezawodności każdego z jego elementów.

Jeżeli niezawodność elementu wynosi np. 0,2, to niezawodność równoległej struktury z dwóch takich elementów wynosi 0,36, z czterech: 0,6, z ośmiu: około 0,83, z 16: około 0,97 itd. Fakt ten odkrył John von Neuman podając zasadę budowy niezawodnych wyrobów z relatywnie zawodnych elementów. Zasada ta, ogólnie mówiąc, polega na zwielokrotnieniu poszczególnych elementów i bywa nazywana redundancją (redundancy).

Jeżeli wyrób ma równoległą strukturę (w sensie niezawodnościowym) (rys. 6.19), to jego niezawodność, w zależności od niezawodności elementów składowych, wyraża się wzorem lub w skróconym zapisie:

W przypadku wyrobów o równoległej strukturze ich „obliczeniową” niezawodność można najefektywniej zwiększać zwiększając niezawodność mocnego ogniwa. Analiza ekonomiczna wykazuje jednak, że zwiększanie niezawodności mocnego ogniwa jest na ogół droższe od zwiększania niezawodności elementów o niezawodności mniejszej.

Interesujące może być porównanie niezawodności wyrobów zbudowanych z takiej samej liczby elementów o takiej samej niezawodności, lecz mających strukturę równoległą bądź strukturę szeregową.

Załóżmy, że wyrób jest zbudowany z czterech elementów, z których każdy ma niezawodność 0,8, przy czym struktura niezawodnościowa wyrobu jest strukturą szeregową. Niezawodność takiego wyrobu wyniesie Rn = 0,8 x 0,8 x 0,8 x 0,8 = 0,84 = 0,4096.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>